Vandaag ben ik een keer door een andere wekker vroeg mn bed uit gestapt. Eentje waar ik de afgelopen dagen ook wel van wakker werd maar aangezien we redelijk op tijd uit bed moeten voor onze citytours en uitstapjes, heb ik deze geluiden nog nooit gehoord..

Het is het Straatleven. Een ware kakofonie dringt door de dichte ramen en gordijnen heen, vanaf een uur of 5 's ochtends zwelt het aan tot iets wat niet te negeren valt. Een heuze orkaan van geluiden vult je oren: het kraaien van zeker 3, 4 hanen die de afgelopen dagen nog steeds niet in de soep zijn beland; het mauwen van een waar kattenkoor (niet op de beschaafde en warme manier waaropn ze dat in Nederland doen. Nee, hier zijn ze stuk voor stok schor of slaan ze klinkende valse noten aan); het roepen en praten van mensen; het tikken van een (volgens mij) hol houten voorwerp op een ander houten voorwerp, wat in een nietsontziend vast ritme door blijft tikken (het idee van een lekkende kraan met zelfde tussenpozen); en natuurlijk de vaste scooters.

Deze sluimerwekker probeert het rustig om 5 uur maar vanaf een uur of half 7 is er geen ontkomen meer aan. Aangezien we vandaag geen programma hebben, dit bericht lekker op tijd

!

Het weekje Hanoi zit er nu bijna op; dinsdags mijn eerste paar woorden Vietnamees en een heuze water-poppen-show, begeleid door Vietnameze lifemuziek en gezang; erg uniek met veel te krappe stoelen (dat is hier geen uitzondering). Woensdags als een ware HoChiMinh-aanbidder een tweede keer naar zn mausoleum geweest maar nu met een Citytour. Dus hop, weer tas afgeven, mobiel door een machine en ook afgeven, met zn allen twee-aan-twee in een rij, via de linoleum-rode-loper naar de ware rode loper in de kamer van Ho, waar Vietnamezen geadoreerd hem weer van zn bed proberen te liften. Een pagode (1 van de 7 deze dagen) en de rest van de man-van-het-vaderland-collectie; van dikke dure auto's die hij gebruikte tot zijn huis-op-palen. Nog twee mooie pagodes gezien, voor en na de lunch, bestaand uit een andere ware specialiteit - en eend. Donderdags het buitenleven opgezocht - en nog twee pagodes. Als ware Vietnamese dames-zonder-enig-benul-van-de-taal hebben we pinda's gepeld met een groepje dames; waarvan alle vragen voor Dagmar en mij vertaald werden door de gids en Bao-Nhi. Toen we een ommetje door het dorp hadden gelopen en we herkend werden als echte buitenlanders aan onze tas (!! ja, niet eens aan onze haren/huid/lengte!!

), kwamen we straten vol kinderen tegen die vrij waren van school en ons stuk voor stuk begroetten. Het ene 'hello' na het andere werd beantwoord met 'hello' of 'xin chao' (Vietnamese variant; probeer dat maar met de tekens die je niet op de computer terugvindt goed uit te spreken).Gisteren is de 'Perfume Pagoda' bezocht. Een pagode-complex met zo'n 15 pagodes in de middel of nowhere, ten zuid-westen van Hanoi. Je komt daar via een uur durende roeiboottocht, incl. eigen roeier. Het is een geweldig landschap, met een ellenlange rivier, groene rijstvelden, oprijzende, beboste bergen aan alle kanten en rondscherende ijs- en kraanvogels; een oase van rust. Een van de pagodes waar we zijn geweest lag zeer hoog en was gelukkig te bereiken per kabelbaan. Aangezien de voorbereidingen van Tet(nieuwjaar) hier in volle gang waren, werden er langs de hele weg naar boven (ik heb t allemaal gezien, ik ben het stuk naar beneden gelopen) kraampjes op gezet. Over een paar weken komen hier namelijk allemaal monniken langs om hun zegje te doen. Alles wordt met de hand naar boven getild; van bamboepalen tot ijskasten - en dat is een heeeel stuk.. Via een doodenge terugtocht met de bus (waarschijnlijk wilde de chauffeur de verloren tijd van de ploeterende, maar tegen de wind in peddelende roeier goed maken) zijn we uiteindelijk dan toch veilig in Hanoi aangekomen.

Morgenavond vertrek ik met de nachttrein naar Lao Cai, de omgeving van Sapa, helemaal in het noorden van het land tegen de grens van China aan. Hier zal ik samen met Dagmar twee weken doorbrengen tussen de verschillende bergvolkeren. Sapa staat bekend om de wijde uitzichten die je krijgt vanaf de heuvels en bergen die je daar hebt. Aangezien het weer 'farming season' is hier, zie je overal jonge, groen en kleine plukjes rijst uit daarvoor moddervelden (iets wat me wat aan Nederland deed denken) omhoog springen. Een hele klus die met beide handen wordt aangepakt: in een dag (bustocht van Hanoi naar Perfume Pagoda) herken je de velden niet meer terug. Ik hoop dat dit tot mooie plaatjes leidt; hopen dat het niet te mistig is en niet te veel regent (gister de eerste regen hier meegemaakt; stelt weinig voor en het blijft heerlijk warm buiten). Geen idee of er veel internet is daar, we zullen het beleven! Delaatste daagjes Hanoi vullen we met inkopen doen en de laatste keer gedrieen naar ons vaste restaurant gaan, aan de overkant van de straat.

Was m weer voor vandaag. alle berichtjes die jullie posten vind ik geweldig; ik word er helemaal warm van

.

Tot volgende post! Liefs vanaf warm Hanoi (ja Kuyper, heel wat beter dan die toestand die jullie daar hebben

; heerlijk warm en zonnig)