Ja, dat lees en zie je goed; overgestapt van Vietnam naar buurland cambodia! Gister ben ik via de machtige Mekong river stroomopwaarts richting Phnom Penh gekomen, na een paar daagjes in Saigon te hebben rondgedwaald. Voordat ik daar was, heb ik 2 dagen in een plakkerige, haast niet geairconditioningende bus gezeten, op plakkerige stoelen met het zweet op mn voorhoofd. Nog een korte overnachting gehad in Mui Ne (niet meer dan 6km hostels, hotels en resorts aan elkaar geplakt langs de zee), een bewolkte zonsopgang bekeken waar niets te zien was en hop, door naar Saigon.

Na alle verhalen, zag in Saigon met wat angst tegemoet: zooo groot, zo vol, nog nooit zoveel motorbikes gezien, etcetc. toen ik aankwam mn spullies in de eerste de beste hostel gedropt en wat rondgelopen, wat me 100% meeviel! Het zal wel door eerdere ervaringen in HaNoi komen maar alle bovengenoemden zag ik als wijd opgezette, levendige straten met een gezellig snorrend verkeer. Rondzwervend door de Frans opgezette straten, vind je de meest franse plekjes en gebouwen. Het enige wat je weer terugbrengt op Vietnamese bodem zijn, inderdaad, de al in alle stukken beschreven motorbikes die je voorbij vliegen.

Paar daagjes was genoeg en mn toch vervolgde zich op woensdag richting de Mekong Delta en Rivier, die ik richting Phnom Penh met een bootje zou volgen. De mekong is een prachtig stuk, waar je op de bootjes een onbedorven stukje Vietnam tegenkomt. Wanneer je tussen de toeristenspots waar je naartoe wordt gebracht doorkijkt, is het land onbedorven en zie je overal de 'non la' (die hoeden) op bootjes en op land rondwaren. Zweten was is het wel in deze omstreken: een wandelingetje laat het lijken of je een kilometer hard hebt gerend, exclusief het happen naar adem. De hitte werd weinig gebroken door een weinig koel briesje maar a fijn, alles beter dan een 'hip hop' bus ride (zo uit het vietnamees gehaald).

Volgende dag nog een stuk met de boot omhoog, een 'fishfarm' bezocht en daar waren we, bij de grens. Na heen en weer gefladder met documenten, blaadjes, papieren, formulieren en het drukken van stempels, waren we zover om ons bootje het laatste stuk te trotseren.

Het laatste stuk mochten we toch in een busje plaatsnemen, in een hitte die typerend is voor Cambodja in april. het zweet gutst van je lijf, na je afgedroogd te hebben na een douche, kun je je zo weer omdraaien, dat soort feestjes. Hosteltje opgezocht en Phnom Penh in geslenterd. Ook hier brede straten, Franse gebouwen. Maar tussen al dit, rijkelijk aanwezig, springen de gebouwen met Khmer architectuur eruit, fleurt het geel overal op en hoef je je hoofd maar om te draaien voor een geweldig zicht op een van de tempels.

Vandaag richting 'The Killing Fields' geweest. Na het evenzo genaamde boek te hebben gelezen, liepen de rilligen over mn rug toen ik over de velden liep. Een ware nachtmerrie, erger, die zich hier heeft afgespeeld, wat heeft gezorgd dat in 2005 al 75% van de bevolking geen bewuste herinneringen aan 'Year Zero' en het regime van de Khmer Rouge heeft.

Nu ben ik weer terug in het centrum, het toeristische gedeelte, waar een drankje een schrikbarend normale prijs heeft (ja, geef mij Vietnam!!), de tuktuk's je van je sokken rijden en je meer pizza's vindt dan traditioneel voer. Morgen vertrek in naar Siem Reap. Een, volgens mijn gids Lonely Planet a la Vietnam (gekopieerd exemplaartje), mooie uitvalsbasis voor het indrukwekkende Angkor Wat.