Lieke in Vietnam!

scheuren op die motor(bike)!

Whoooeee! weekje later; geweldige dagen gehad! Ik ben net aangekomen in Dalat, gelegen in de een heuvelige omgeving. Laatste 5 dagen heb ik achterop een motor gezeten; vanaf Hoi An door highlands; een geweldig mooie trip, met goed weer!

Terug in Hoi An ben ik eraan toe gekomen om een motorbike te bemachtigen. Aangezien My Son een must is om even te bekijken, wilde ik dat zelf gaan doen. Mijn vertrek op zondag ochtend was voortvarend. Ik begon met de goede weg, smolt niet van de motor af, ging volgens alle andere motorbike-muizen de goede richting op. Hard, dat zo'n ding kan gaan! Dus daar vloog ik over de wegen, genietend van het uitzicht, de groene velden, de heuvels in de verte en de snelheid. Natuurlijk veel te hard; goed dat er die dag geen controles op mijn traject werden uitgevoerd; zeker dat ik dan heel wat Dong had moeten betalen om mn paspoort te behouden! Alles ging zo goed en lekker, de wegen gleden zo goed weg en de mensen bleven vriendelijk eenzelfde richting op wijzen. Dus geen idee dat ik vreselijk de verkeerde kant op ging! Pas toen ik in een wel erg afgelegen stuk terecht kwam, zonder een tourbus in kilometers voor of achter me, begon ik weer met vragen. Welja, ik mocht omdraaien en een heel stuk terug. Om het platte, groene landschap rondom nog wat meer Hollands te laten lijken, kreeg ik gedurende de rest van mn tocht een ware plensbui over me heen. Maar uiteindelijk toch (doorweekt en wel) My Son bereikt! Daar een tijdje rondgelopen. Mn terugweg nam nog niet eens de helft van de heenweg in beslag (oeps).

Paar dagen later, op woensdag, mocht ik plaatsnemen op de motor van een 'Dalat Easy Rider', het schijnt een beroemd fenomeen, zo bekend dat ik er nog nooit van had gehoord en er pas later in mijn Lonely Planet over las. Hij heeft me meegenomen op een geweldig mooie reis, langs cultuur, natuurschoon en heerlijke gerechten. Over wegen die over het algemeen zeer goed waren zijn we 850 km zuidwaarts afgezakt. De eerste dag bracht me door oerwoud; groen zover het oog reikte. Had ik me afgevraagd hoe het in godsnaam zo groen kon zijn, het antwoord kwam opnieuw tegen de avond met bakken uit de lucht vallen. Dit maakte meteen duidelijk dat ik dus echt niet in Vietnamese maatjes pas: de regenbroek die ik aangereikt had gekregen scheurde falikant uit toen ik mn been over de motor wilde zwaaien. tja, jammer. Na zoveel groen had ik niet verwacht dat de volgende twee dagen droog zouden zijn. Geen groen, maar bruin. Armoedige huizen werden door rijkere langs de weg afgelost, een brandende zon op mn schouders en plantage achter plantage. In deze omgeving zijn ook veel plekken door de napalm verschroeid. Op deze plekken na, zijn de sporen van de Amerikanen goed uitgewist. Die van de Vietcong minder; hele stukken Highway zijn langs de HoChiMinhTrail aangelegd; er zijn nog overblijfselen van bruggen die tijdens vloed onder water kwamen te liggen. De mensen in deze omgeving zijn niet allemaal even gewend aan blank: achterop de motor bleef ik maar zwaaien alsof ik de koningin was. Nieuwsgierige en doodsbange kinderen wisselden elkaar af; kreten van verrassing bij het noemen van mijn leeftijd kwamen meer dan eens voor. De laatste twee dagen was alles weer groen. Gister door stukken vol met koffieplantages gereden; zover het ook reikte, koffieplanten links en rechts van de weg. Vlinders fladderden als herfstbladeren over de weg heen en weer in grote getalen, kinderen die vriendelijk zwaaiden; geef mij maar vietnam! De laatste 150 km vandaag waren weer door een adembenemend berglandschap. De bergen die wij missen, zijn zeker allemaal hier neer geplant in een van de 6 dagen waarin God de aarde schiep. Op deze heuvels Gods hebben de mensen lappendekens van groen en bruin aangelegd; schitterend om te zien.

Hoewel de gids me graag nog wat langer had meegenomen op zn motor, neem ik nu weer het heft in eigen hand en ga eens kijken wat ik verder nog kan bedenken. Wellicht een update uit een van de strandplaatsen volgende keer!

Heel veel liefs, harstikke leuk dat er nog steeds reacties binnenkomen:-). Zie jullie al over een maand!

xxx

Reacties

Reacties

Henk S.

Ha, Lieveliek ! Wat heb je toch weer mooie foto's gestuurd... En wat een goed verhaal. Ik maak bij het lezen je reis gewoon een beetje mee. Dat scheuren op die motor vervult me wél 'après coup', zoals de Fransen zeggen (achteraf dus) met enige zorg of bezorgdheid. Ik ben tenslotte 'n soort oompje (of misschien zelfs: opaatje) van je en dan mag ik toch wel een beetje bezorgd zijn? Gelukkig maken die foto's en je verhaal duidelijk dat alles goed gegaan is en gaat. Ik wil je nog heel hartelijk bedanken voor de mooie kaart die je stuurde. Tja: over ongeveer 'n maand ben je al weer terug. We staan klaar om je 'op te vangen', want je krijgt misschien wel een soort 'mal du pays'. Daar tillen we je wel even over heen. Hoewel: als ik de foto's goed bekijk, valt me op dat je in elk geval niet bent afgevallen... Flauw hè...? Veel liefs !
Henk.

ivonne (iphone)

Hey Liky Curtain, zoals ik het lees heb je het erg leuk daar, kon nog niet eerder reageren ivm we geen internet hebben op onze tijdelijke woning. Maar leuke verslagen en foto's hoor, ja dat rijden op de motorbike dat kon natuurlijk niet fout gaan ivm je vorig jaar goed hebt kunnen oefenen met het team uitje op de solex. Heb de foto's van je laatste wedstrijd nog steeds op de camera staan. Zondag 11 april gaan we nog weer poffertjes bakken, als je nog tijd hebt mag je uiteraard ff overkomen. Veel plezier daar nog liefs Ivonne

marloes

heey!
Ik lees dat het helemaal super is daar:D
Ben echt benieuwd naar je verhalen!!
Je bent al weer snel terug zie ik, kunnen we weer gezellig bijkletsen:)
xxx

pijkie

Heej liek.

tjah had best eerderr wille hebben gerageert. maar goed ik was eerst op vakantie en toen school. maar nu dan toch een reactie.

En iederekeer als ik je verhalen lees kan ik er echt van weg dromen :)

terwijl jij daar bergen met bruin en groen ziet. heb ik vandeweek bergen met groen en wit gezien :)

een maand nog maar voor dat je terug gaat. de tijd gaat echt snel. ik kan niet wachten om je te zien.


XxX
tot snel :)

Titia Lambooij

Hallo Lieke.
Lang niks van ons gehoord maar we hebben wel steeds je verhalen gelezen! ( Je schrijft trouwens erg leuk). Fantastisch wat je allemaal aan het ondernemen bent! Geniet nog van alle nieuwe boeiende dingen, nu kan het nog. De tijd gaat snel! Groetjes van Nanno en Titia,

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!

Deze reis is mede mogelijk gemaakt door:

Travel Active